Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 255660
تعداد بازدید : 178

ایمان و کفر

چرا بلاد کفر اقتصاد بهتری نسبت به دینداران دارند؟

چندی پیش یکی از مخاطبان محترم این پایگاه پرسشی را برای من ارسال کرده بود که چرا بلاد کفر اقتصاد بهتری نسبت به دینداران دارند؟ نوشته ای که در پی می خوانید، پاسخ کوتاهی است به این پرسش.

یک پرسش و یک پاسخ

علی موحدیان عطار

۱۳۹۷/۲/۱۱

چرا بلاد کفر اقتصاد بهتری نسبت به دینداران دارند؟ این پرسشی است که دوست محترمی در ذیل یک از مطالب برای مدیر پایگاه ارسال کرده است. اگرچه این پرسش نیاز به بررسی‌های مفهومی و مصداقی دارد و شاید نتوان به راحتی به آن پاسخی درخور داد، اما من تبیینی را که خود بنده را بیشتر اقناع کرده بود، ذیل همان کامنت، خدمتشان عرض کردم. اما بعد در پی اظهار نظر یکی دیگر از مخاطبان عزیز، به‌نظرم رسید آن پرسش و پاسخ را جداگانه نیز مطرح کنم.

اما پیش از خواندن پاسخ، بد نیست بدانیم که موضوع فقط اقتصاد نیست، بلکه کلا به‌سامان بودن امور، رفاه و عدالت اجتماعی بیشتر نیز مطرح است. اما گاهی در پی بلایای طبیعی و انسانی ـ که متاسفانه در بلاد مسلمانان به‌وفور رخ می‌دهد ـ  پرسش یاد شده به اینجا نیز کشیده می‌شود که اصلا چرا هرچه بلا و گرفتاری هست، مال این بخش از جهان است؟ البته این بیان تا حدودی اغراق‌آمیز است، اما به هر روی، عاری از صدق نیز نیست یا لااقل در دروه کنونی تاریخ که ما در آن به‌سر می‌بریم، اوضاع چنین است. به هر روی، پاسخ بنده به بخش اجتماعی ـ اقتصادی این پرسش بوده است.

پرسش:

چرا بلاد کفر، اقتصاد بهتری نسبت به دینداران دارند؟

اما پاسخ مدیر:

آنچه اینجا به نظر می‌رسد ما مسلمانان، بر خلاف آنچه دینمان می‌خواهد و اولیای دین تعلیم می‌دهند، در یک برزخ فکری و عملی به سر می‌بریم؛ یعنی نه یکدله رو به دنیا داریم، تا کار دنیامان بسامان شود و نه یکسره رو به آخرت داریم، تا هم دنیا و هم آخرتمان درست گردد. در حالی که، جوامع پیشرفته کنونی دنیا عموما فقط به همین دنیا می‌اندیشند و برای به‌مراد کردن آن، از هیچ کوششی فروگزار نمی‌کنند و بر سر دنیاشان نیز با کسی تعارف ندارند. به همین سبب، هم خود برای آنچه می‌خواهند مجدانه کوشش می‌کنند و هم خدا آنچه را که می‌خواهند به آنها می‌بخشد؛ چنان که فرمود:

«كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً» ما از عطاى پروردگارت، اينان (آخرت طلبان) و آنان (دنيا طلبان) را كمك مى‌كنيم و عطاى پروردگارت از كسى منع نمى‌شود. (اسراء، ۲۰)

از همین آیه این حقیقت نیز بالملازمه قابل استفاده است که کسی که به سبب قرار گرفتن در یک برزخ روحی، نه صد‌درصد طالب آخرت است و نه صددرصد طالب دنیا، ناچار در محرومیت از هردو می‌ماند. و این است وضعیت ما.

ثبت شده توسط : آقای علی موحدیان عطار

نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :