Delicious facebook RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 270423
تعداد بازدید : 105

عرفان، تجربه ای که نباید از آن سخن گفت

آنچه در پی می خوانید، یاداشتی کوتاه در باره معضل سخن از عرفان در اجتماع ماست.

عرفان، تجربه ای که نباید از آن سخن گفت

علی موحدیان عطار
۴/۵/۱۳۹۹

اگر از من بپرسند عرفان چیست؟ خواهم گفت: عرفان تجربه ای است که نباید از آن سخن گفت، اما نمی توانند و می گویند و از اینجا فتنه آغاز می شود.

اگر بپرسند چرا نباید از تجربه عرفانی سخن گفت، خواهم گفت: زیرا عرفا از آن دچار نخوت می شوند، علما دچار نفرت و مردم دچار وحشت؛

  • عرفا خیال می کنند به جایی و چیزی رسیده اند، در حالی که جایی و چیزی را از دست داده اند؛
  • علما خیال می کنند اینها کفر و شرک است، در حالی که اینها فقط شبیه کفر و شرک است؛
  • مردم خیال می کنند هیچ چیز نمی فهمند، در حالی که خودشان عارفند.
بنابراین، معتقدم، در عین حال که عرفان حقیقت بینهایت شریفی است، اما باز بودن باب عرفان نظری، همیشه ضررش بیشتر از نفعش بوده است.

ثبت شده توسط : آقای علی موحدیان عطار

نظر شما



نمایش غیر عمومی
تصویر امنیتی :